Ürün hakkında

Şairim çağrısı dostşuğa, aşka, yaşama… “Bir gece habersiz gel bize / Öyle yorgunum ki hiç sorma / Sen halimden anlarsın” diyor Cahit Külebi Dost şiirinde. “Ama ben en çok şeyi / En kısa zamanda sana söyledim. / Yalnız sana” diyen Özdemir Asaf’ı yüreğimizde hissediyoruz. Hem bu şiir tam Özdemir Asaf’a göre… İçinde r harfi yok. Ya Can Yücel? Şiirimizde onun yeri bambaşka! Damıtılmış dizeleriyle altüst ediyor bizi: “Kibrit çakıyorsun karanlıkta badem çiçeklerini görmek için / Ve mart denizlerinde tedirgin bir çift sarnıç gemisi gözlerin / Bir iş açacaksın sen başımıza yangın mı olur artık, bahar mı? Behçet Necatigil’in hüzünlü sesi geliyor araya: “Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi / Kalbinizi dolduran duygular / Kalbinizde kaldı.” Ona göre sevgiler yarınlara bırakılmamalı; sevginin zamanı olmamalı. Şiirin hasını zifiri karanlıkta bile gelse ayak seslerinden tanıyan Bedri Rahmi, “Ne zaman bir halk türküsü duysam / Şairliğimden utanırım.” derken halk şiirimizi nasıl da yüceltiyor!