Ürün hakkında

Denizdi bakan sabaha, yorgun, ağır, derin, kırışık, eskimesiz, çoğalmayan ve çoğaltmayan. O bile ölürdü ha? Sokuldum ısıyı oluşturan, dokunan, dokunabilmeyi bilmez ellerine. ‘Acımasız olma bunca.’ İşte, buzul çağının virüsü olmaya çoktan razıyım. Ya da ölüm mantıksa, o bile ölürse, biz neden yaşayalım? O bile ölüm öncesi ölüm bilincindeyse... “Ben sözcükleri hep ayrı ayrı anlamlarda düşünürüm,” diyen Vüs’at O. Bener’in okurunu her okumada ayrı anlamlara götüren ilk romanı. Bener, okurunu istim üstünde tutan, göndermeler ve oyunlarla dolu, hem ağır hem kıpır kıpır ve “halen yepyeni” dilini bu yapıtında arşa çıkarıyor. Bir taşra kasabasında başlayan olaylar, gizli tutulması gereken bir aşkın ve siyasi ilişkilerin ısıttığı gelişmelerle ivmeleniyor. Edebiyatımızda aynı konuyu, ortak anılar üzerinden anlatan iki roman var: Vüs’at O. Bener’in kardeşi Erhan Bener’in romanı Yalnızlar’da aynı çerçeveyi tasvir ettiğini, iki kardeşin de özellikle kendi benzersiz üsluplarıyla aynı konuyu ele aldık